Zimno jako skuteczna metoda wspomagająca regenerację powysiłkową.

Krioterapia czyli leczenie zimnem. Stosowanie zimnych okładów na stłuczone i spuchnięte okolice ciała znane było już od bardzo dawna. Za to jako metoda pojawiła się w Europie dość niedawno. Pierwsza kriokomora powstała w 1982r. w Niemczech. Natomiast w 1985 roku podjęto pierwsze próby ogólnoustrojowego leczenia zimnem w Polsce. Korzystne wyniki badań spowodowały, że krioterapia na stałe wpisała się do gamy zabiegów fizykoterapeutycznych jako jedna z form usprawniania po urazach.
Celem zabiegu krioterapeutycznego jest wywołanie i wykorzystanie fizjologicznej reakcji na zimno. Organizm ludzki jest stałocieplny, dlatego też mechanizmy odpowiedzialne za termoregulację dążą do utrzymania stałej temperatury ciała. Głównym czynnikiem regulacyjnym jest ilość i szybkość przepływu krwi przez tkanki. W czasie krioterapii temperatura narządów wewnętrznych czaszki, klatki piersiowej i jamy brzusznej nadal pozostaje stała. Zmianie poddawana jest ciepłota kończyn oraz powłok ciała. Zależność tą opisuje prawo (Dastre – Morata), wg którego bodźce termiczne, które działają na powierzchnie skórne powoduję reakcję przeciwną do naczyń krwionośnych narządów wewnętrznych. Wynika z tego, że jeżeli zadziałamy na kończyny niską temperaturą, naczynia ich skurczą się, zaś narządów wewnętrznych ulegną rozszerzeniu i odwrotnie. Jest to fizjologiczna reakcja termoregulacyjna zabezpieczająca przed nadmiernym wychłodzeniem. Powoduje to dynamiczne przemieszczanie się krwi z obwodu do naczyń wewnętrznych. W efekcie obserwuje się szereg zależności pozytywnie wpływających na organizm ludzki.

Efekty działania krioterapii:
- przeciwbólowo – obniża napięcie mięśniowe i podwyższa próg bólowy
- przeciwzapalnie – zimno to najskuteczniejszy środek niefarmakologiczny działający przeciwzapalnie
- przeciwobrzękowo – zwiększony przepływ krwi przyspieszający zmniejszenie obrzęku

Jak wygląda to w praktyce?
Kriokomora podobnie jak sauna zbudowana jest z drewnianych elementów. Czynnikiem aktywnie schładzającym jest ciekły azot lub powietrze (-110 do -160 stopni C). Zabieg trwa 2-3 min w trakcie, którego należy się cały czas poruszać, ale niezbyt aktywne. Wymagany jest również specjalny strój z tkaniny w 100% bawełnianej. Zakłada się czapkę oraz maseczkę chroniącą drogi oddechowe, rękawiczki, skarpetki oraz drewniaki co zapobiega odmrożeniom. Przebywanie w ekstremalnie niskiej temperaturze powoduje przypływ sił witalnych ponieważ zmusza organizm do przystosowania się do trudnych warunków. Zmniejsza się poziom odczuwania ból i zwiększa ruchomość w stawach dlatego następnie przechodzi się do sali kinezyterapeutycznej gdzie ćwiczy się pod kątem rozćwiczenia i wzmocnienia okolic objętych jakąś dysfunkcją ,np. rehabilitacja pourazowa i pooperacyjna stawów, bóle stawów, pleców itd.

Dodatkowo każdy klub sportowy powinien być wyposażony w środki do krioterapii miejscowej w postaci : okładów żelowych (coldpack) lub kostek lodu oraz zamrażaczy w spray’u. Stosuje się je bezpośrednio po nastąpieniu urazu w celu zminimalizowania jego konsekwencji.

Wskazania do krioterapii:
Poza wskazaniami ściśle związanymi ze schorzeniami układu ruchu np. zmiany pourazowe i przeciążeniowe stawów, choroby zwyrodnieniowe, osteoporoza zabiegi krioterapeutyczne śmiało znajdują zastosowanie w odnowie biologicznej i medycynie sportowej. Są to metody, która pozwalają na zachowania dobrego stanu zdrowia, wzmacniają odporność i rewitalizują organizm oraz pozwalająca w szybki i efektywny sposób zregenerować organizm po wytężonym wysiłku. Sprzyjają również szybszemu złagodzeniu dolegliwości, zwłaszcza bólowych. Chronią przed skutkami stresu, wykazują działanie przeciwzmarszczkowe, ujędrniają skórę oraz zmniejszają cellulit.

Przeciwwskazania do krioterapii:
Bezwzględne to nietolerancja zimna, choroba zakrzepowo – zatorowa, niedoczynność tarczycy, nieuregulowane nadciśnienie, ostre przeziębienie oraz wiek powyżej 65 lat.

Katarzyna Sikora
Trener Personalny