Aktualności:

Życie jest ruchem, a ruch jest życiem!

Idea zdrowego stylu życia propagowana współcześnie należy się żyjącemu 2500 lat temu Hipokratesowi. W ciągu więcej niżeli dwa tysiące lat realizacja praktyczna tej idei zapewniała ludzkości możliwość zdrowego i aktywnego życia. Organizm człowieka przystosowany był do ciągłej aktywności, dużej pracy fizycznej, gdyż było to warunkiem przetrwania. Homo sapiens musiał biegać, skakać, rzucać, walczyć, dźwigać, co ograniczyło już wynalezienie ponad 200 lat temu przez Jamesa Watta maszyny parowej. Z ciągłym postępem człowiek zmniejszał potrzebę ruchu. W ówczesnej rzeczywistości nieustannie spada znaczenie ruchu dla przetrwania. Obserwuje się odchodzenie od ciała, zmniejszenie jego zastosowalności, ponieważ mamy do dyspozycji maszyny. Tym samym nie wymaga się od człowieka doskonalenia sprawności motorycznej, nie daje szansy wykazywania się. Naturalna potrzeba ruchu, kształtowana przez tysiąclecia, zostaje zaniechana, co objawia się współcześnie nieustannie rosnącą w społeczeństwach hipokinezją, czyli niedoborem ruchu. Sami przyczyniamy się do zaniechania wykonywania najprostszych czynności, gdzie byłaby potrzeba użycia mięśni rąk, nóg czy tułowia, a nieużywany organ zanika, traci swoją siłę, właściwości i nie spełnia należycie przypisanych zadań.

Dr Keeneth Cooper, twórca aerobiku podaje, że „ciało, którego się nie używa, ulega niszczeniu. Płuca stają się niewydolne, serce słabnie, naczynia krwionośne mniej elastyczne, mięśnie słabną, podobnie jak całe ciało, które staje się bardziej podatne na liczne choroby. Cały system odpowiedzialny za dostarczanie tlenu niemal dosłownie kurczy się”. Stąd wciąż słychać zewsząd alarmujące informacje na temat potrzeby ruchu i jego zbawiennego wpływu na zdrowie, gdyż dobre samopoczucie nieodzownie wiąże się z ciałem – zdrowie i ciało ściśle korelują ze sobą. Wyróżnia się następujące korzyści płynące z ćwiczeń:

1. Sprawniejsze oddychanie. Podczas ćwiczeń ma miejsce zwiększone zapotrzebowanie na tlen. Płuca, by sprostać temu zjawisku wykonują swoją pracę ze zdwojoną mocą. Dzięki temu zarówno podczas aktywności, jak i odpoczynku oddycha się lekko.

2. Zwiększona wydolność serca. Ćwiczenia powodują zwiększenie ilości skurczy serca i przetaczanej krwi, tym samym podczas spoczynku serce bije wolno, ale z każdym uderzeniem pompuje większą dawkę krwi.

3. Wzmocniony system naczyniowy. System naczyń ma za zadanie rozprowadzać krew i tlen do wszystkich komórek ciała, co usprawnia krążenie i poprawia ciśnienie krwi. Ćwiczenia fizyczne pomagają również zwalczać złogi tłuszczowe zalegające na ściankach żył i arterii. 

4. Zwiększona siła i wytrzymałość mięśni. Silne mięśnie pozwalają wykonywać większość czynności, a wytrzymałość umożliwia działanie przez dłuższy czas.

5. Zwiększona gęstość kości. Przyczepy łączą mięśnie z kościami. Ćwicząc poruszamy mięśniami, a te masują kości. Wzrasta i wzmacnia się kościec, co zapobiega osteoporozie.

6. Większa elastyczność stawów. Ćwiczenia poprawiają ruchomość stawów oraz zwiększają ich zakres ruchów.

7. Lepsze funkcjonowanie jelit. Na skutek zwiększonego przepływu tlenu w organizmie, przyjmowania większej ilości płynów i przeniesienia na jelita ruchów okolicznych mięśni, poprawia się proces trawienia. 

8. Zwalnia procesy starzenia. Niezależnie od wieku, skóra staje się jędrniejsza i bardziej dotleniona, zmarszczki pojawiają się później.

9. Broni przed infekcją. Aktywność ruchowa sprawia, że organizm produkuje więcej białych ciałek krwi i interleukinu, odpowiedzialnych za odporność.

10. Łagodnie usypia. Osoby regularnie uprawiający sport mają mocniejszy sen, szybciej się regenerują i relaksują a rano wstają wypoczęci.

11. Usprawnia zmysły. Wykonywanie ćwiczeń poprawia funkcjonowanie zmysłu równowagi, który odpowiada za zmianę miejsca położenia w przestrzeni.

12. Korzyści dla psychiki. Zwiększa się wydzielanie hormonu szczęścia – endorfiny, który odpowiada za dobry nastrój i obniża stres. 

13. Doświadczenie społeczne (bezpośrednie lub pośrednie). Możemy zdecydować się na aktywność fizyczną w grupie (bezpośrednie doświadczenia społeczne) lub też ćwiczyć samemu, a na temat ruchu rozmawiać z innymi ludźmi w różnych okolicznościach (pośrednie doświadczenia społeczne). 

Okazuje się, że nie powinniśmy traktować gimnastyki ani jako przymusu, ani jako obowiązku, ale jako przyjemność, prezent, który sami sobie możemy sprawić. Korzyści dla naszego zdrowia płynące z aktywności ruchowej są imponujące. Niezależnie od wieku, ruch jest dobroczynny. Już Hipokrates wysunął tezę, że można przywrócić naruszoną harmonię funkcji życiowych, wykonując ćwiczenia dostosowane do stanu zdrowia danego osobnika. Każdemu ćwiczącemu może ona przynieść satysfakcję, wynikającą z zachowania lub uzyskania ładnej sylwetki. Ćwiczenia gimnastyczne poprawiają estetykę i harmonię ruchów, wywierają wpływ na samopoczucie. Gimnastyka indywidualna posiada ponadto tę zaletę, że pozwala godzić ćwiczenia z codziennymi obowiązkami, dopasować je do własnych potrzeb.

Natalia Gołębiewska
Trener Personalny

BIBLIOGRAFIA:
1.E. Bulicz, Waleologiczna strategia postępowania zdrowia i polepszania jakości życia [w:] Prozdrowotny styl życia: uwarunkowania społeczne, T. Lisicki, B. Wilk, A. Walentukiewicz, wyd. Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku, Gdańsk 2005.
2.P. Błatej, Ciało w kulturze współczesnej. Wątki socjopedagogiczne, wyd. WSIiE TWP, Olsztyn 2005.
3.E. Karpay, Fitness, zdrowie i uroda. Ćwicz, dobrze się odżywiaj i zrzuć zbędne kilogramy, wyd. Helion, Gliwice 2007.
4. M. Janiszewski, Gimnastyka w życiu kobiety, Wyd. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1990.
5. E. Kozdroń, H. Piotrowska, „Z rekreacją na Ty”, Zarząd Główny Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej, Warszawa 1983.